Begrafnisdekking in Suid-Afrika: hoe dit werk, waar dit van lewensversekering verskil, en die slaggate

Min finansiële produkte word so gereeld gekoop en so selde weer gelees soos ’n begrafnispolis. Die debietorder loop maande, jare, soms dekades lank af, en die dokument wat presies sê wie gedek is en vir hoeveel, lê onaangeraak in ’n laai. Wanneer die gesin dit die nodigste het, is dit dikwels die heel eerste keer dat iemand die polisskedule oopmaak. Dít is presies waar die probleme sit — nie in die produk self nie, maar in wat mense aanvaar dit doen.

Wat begrafnisdekking is, en waarom spoed die hele punt is

Begrafnisdekking is ’n versekeringskontrak wat ’n vasgestelde kontantbedrag uitbetaal wanneer ’n gedekte persoon sterf. Die dekkingsbedrag is relatief klein, en dit is doelbewus so ontwerp. Die produk se bestaansrede is spoed, nie grootte nie: ’n geldige eis word gewoonlik binne ’n dag of twee betaal nadat die versekeraar die volledige dokumente ontvang het.

Daardie spoed is die waarde. ’n Begrafnis word binne dae gereël en byna alles daaraan word kontant betaal of vooruit gevorder — die begrafnisondernemer, die kis, vervoer van die liggaam, die grafperseel of verassing, kos vir mense wat van ver af kom, en dikwels ’n paar dae se verlore inkomste vir familielede wat moet reël. Die geld word nodig voordat enige boedel afgehandel is. Daarom betaal ’n begrafnispolis direk aan ’n begunstigde en nie via ’n lang administratiewe proses nie.

Belangrik: die uitbetaling is kontant en die begunstigde kan dit gebruik soos hy of sy wil. Sommige polisse is aan ’n spesifieke diensverskaffer gekoppel en lewer eerder ’n diens as ’n bedrag. Jou skedule sal dit uitspel. As jy nie seker is watter een joune is nie, is dit die eerste ding om na te gaan.

Begrafnisdekking teenoor lewensversekering

Dit is die verwarring wat die meeste skade doen. Die twee produkte los verskillende probleme op.

Begrafnisdekking betaal ’n klein bedrag baie vinnig, en dek die koste van die begrafnis self. Lewensversekering betaal ’n veel groter bedrag, maar die proses neem langer — die versekeraar moet die eis behoorlik assesseer, en groot bedrae word met groter sorg hanteer. Lewensversekering is nie bedoel om die begrafnis te betaal nie; dit is bedoel om die gesin se inkomste te vervang, ’n verband af te los, kinders se skoolgeld te dek, of skuld uit te wis wat andersins op oorlewendes sou neerkom.

Die gesonde manier om daaroor te dink: begrafnisdekking dek die eerste week, lewensversekering dek die volgende tien jaar. ’n Huishouding met afhanklikes het albei nodig. ’n Huishouding met net begrafnisdekking het die begrafnis gedek en niks anders nie.

As jy die tweede been nog nie aangepak het nie, begin by ons gids oor hoeveel lewensdekking jy werklik nodig het en vergelyk lewensversekering daarna. Vir ’n vinnige oorsig van wat albei bene jou sou kos, gebruik die versekeringskatting-sakrekenaar.

Wagtydperke, natuurlike dood en ongelukkige dood

’n Wagtydperk is die tydperk ná die polis begin waarin ’n eis vir natuurlike dood nog nie betaal word nie. Versekeraars gebruik dit om te keer dat iemand ’n polis uitneem wanneer ’n sterfte reeds voorsien word. Sonder so ’n reël sou die premies vir almal onbekostigbaar wees.

Twee dinge oor wagtydperke wat mense selde weet:

Ongelukkige dood word gewoonlik uitgesluit van die wagtydperk. Sterf die gedekte persoon in ’n ongeluk — ’n motorongeluk, byvoorbeeld — betaal die meeste polisse van dag een af, selfs al is die wagtydperk vir natuurlike dood nog nie verstreke nie. Dit is standaardpraktyk, maar dit is nie ’n waarborg nie, en die definisie van ongelukkige dood verskil tussen versekeraars. Lees hoe jou polis dit omskryf.

’n Polis wat verval, begin gewoonlik van voor af. As die premie nie betaal word nie en die polis verval, en jy neem dit later weer op, herbegin die wagtydperk in die meeste gevalle. Iemand wat vyf jaar lank betaal het, twee premies misgeloop het, en toe weer aangesluit het, staan dus weer heel voor in die tou. Dít is die enkele duurste administratiewe fout in die hele produkkategorie.

Wagtydperke verskil per versekeraar en per polistipe. Moenie op ’n getal staatmaak wat jy iewers gehoor het nie — kyk op jou eie skedule.

Wie jy op die polis kan byvoeg

Die meeste begrafnispolisse laat jou toe om meer as jouself te dek. Tipies kan ’n hoofpolishouer ’n gade en kinders insluit, en daarby uitgebreide familie byvoeg — ouers, skoonouers, broers en susters, en soms grootouers of ander afhanklikes. Elke bykomende lewe kos ekstra premie, en die premie vir elke lewe word gewoonlik bepaal deur daardie persoon se ouderdom, nie joune nie.

Twee reëls geld byna oral. Eerstens is daar ouderdomsgrense vir toetrede en dikwels ’n boonste ouderdom waarna ’n lewe nie meer bygevoeg kan word nie. Tweedens moet daar ’n werklike verhouding wees — jy kan nie ’n vreemdeling dek nie. Daar is ook ’n praktiese punt wat gesinne oor die hoof sien: as jou broer en jy albei ’n polis op dieselfde ouer het, betaal julle twee keer vir dieselfde risiko.

Waarom jou premie elke jaar styg

Begrafnisdekking is nie ’n vaste-premie-produk nie. Twee meganismes stoot die bedrag op.

Die eerste is ouderdom. Die risiko van sterfte styg met elke jaar wat verbygaan, en die premie volg. By baie polisse verskuif jy periodiek na ’n volgende ouderdomsgroep en spring die premie dan.

Die tweede is outomatiese eskalasie. Baie polisse verhoog die premie én die dekkingsbedrag jaarliks met ’n vaste persentasie, sodat die dekking tred hou met stygende begrafniskoste. Dit is oor die algemeen ’n goeie ding, mits jy weet dit gebeur. Sommige versekeraars laat jou toe om die eskalasie af te skakel; jou premie bly dan platter, maar jou dekking verloor stelselmatig koopkrag.

Wanneer jou premie dus styg, beteken dit nie noodwendig dat die versekeraar die produk duurder gemaak het nie. Kyk eers of die dekkingsbedrag saam gestyg het. Doen dit een keer per jaar en vergelyk begrafnisdekking as die verhouding tussen premie en dekking nie meer sin maak nie.

Die slaggate wat werklik geld kos

Verskeie klein polisse op dieselfde persoon. Dit is die algemeenste een. ’n Polis by die bank, een by ’n begrafnisonderneming, een wat by ’n winkelrekening ingesluit is, en een wat ’n familielid onafhanklik neem. Elkeen voel goedkoop. Saam kos dit dikwels meer as een behoorlike polis met genoeg dekking, en die administrasie van vier eise in ’n week van rou is ’n las wat niemand nodig het nie. Tel op wat jy in totaal betaal voordat jy nog een byvoeg.

Dekking wat agtergebly het. ’n Polis wat dekades gelede uitgeneem is en nooit eskaleer is nie, betaal steeds die bedrag van destyds uit. Begrafniskoste het intussen aansienlik gestyg. Die gesin ontdek die gaping op die dag wanneer daar geen tyd is om iets daaraan te doen nie. Vra ’n kwotasie vir ’n volledige begrafnis in jou omgewing en vergelyk dit met wat op jou skedule staan.

Niemand weet van die polis nie. ’n Polis wat nooit geëis word nie, is geld wat weggegooi is. Sê vir minstens twee mense waar die dokument is en wie die versekeraar is. Gaan ook na of jou begunstigde nog korrek is — mense trou, skei, verhuis en sterf, en ’n verouderde begunstigde vertraag ’n eis onnodig.

Kontant of krediet as plan B. Sonder dekking word ’n begrafnis dikwels op korttermynkrediet betaal. Die prima koers is tans 10,50%, en ongesekureerde krediet kos ’n veelvoud daarvan. ’n Bekostigbare maandelikse premie is byna altyd goedkoper as die alternatief.

Begrafnisdekking is gereguleerde versekering en mag net deur gelisensieerde verskaffers verkoop word. Behandel die versekeraar of makelaar se ombud as jou volgende stap wanneer ’n eis onbillik afgekeur word: jy hoef nie ’n prokureur te betaal om ’n dispuut te laat hersien nie. Dit is ook waarom jy nie ’n polis by ’n ongelisensieerde “skema” moet neem nie — daar is dan geen ombud om na toe te gaan nie.

Gereelde vrae

Is begrafnisdekking en lewensversekering dieselfde ding?

Nee. Begrafnisdekking betaal ’n klein bedrag baie vinnig om die begrafnis te dek. Lewensversekering betaal ’n veel groter bedrag oor ’n langer proses om ’n gesin se inkomste, verband of skuld te dek. Die een vervang nie die ander nie.

Wat gebeur as ek ’n premie misloop?

Die meeste polisse gee ’n kort grasietydperk. Word die agterstand nie betaal nie, verval die polis. Neem jy dit later weer op, herbegin die wagtydperk gewoonlik heeltemal, en jare se premies tel dan nie meer nie. Betaal dus eerder ’n kleiner premie wat jy elke maand kan volhou.

Kan ek meer as een begrafnispolis hê?

Ja, dit is toegelaat, maar dit is selde die goedkoopste roete. Voordat jy nog een byvoeg, tel op wat jy reeds in totaal betaal en kyk of een polis met ’n groter dekkingsbedrag jou nie beter dien nie.

Wat om op jou polisskedule na te gaan

Haal die dokument uit en werk deur hierdie lys. Dit vat tien minute en dit is die enigste deel van hierdie artikel wat jou werklik geld sal spaar.

• Die dekkingsbedrag per gedekte lewe. Nie almal op die polis is vir dieselfde bedrag gedek nie.
• Die wagtydperk vir natuurlike dood, en of ongelukkige dood daarvan uitgesluit is.
• Wie presies gedek is, met korrekte name, ID-besonderhede en verhoudings.
• Die begunstigde, en of daardie persoon nog die regte keuse is.
• Of daar ’n jaarlikse eskalasie is, en of die dekking saam met die premie styg.
• Uitsluitings — die spesifieke omstandighede waarin niks betaal word nie.
• Die versekeraar se eiskontaknommer, en waar die dokument gebêre word.

As die dekking te dun lyk of die premie te veel geword het, vergelyk begrafnisdekking voordat jy iets kanselleer, en doen aansoek eers wanneer die nuwe polis in plek is. Moet nooit ’n bestaande polis kanselleer voordat die nuwe een aktief is nie — die wagtydperk begin andersins van voor af.