Huisinhoudversekering in Suid-Afrika: hoe die versekerde bedrag, die gemiddeldeklousule en jou eis regtig werk

Die meeste Suid-Afrikaners met huisinhoudversekering is onderverseker, en die meeste van hulle weet dit nie. Die skade kom gewoonlik nie by die groot brand of die volledige huisbraak uit nie. Dit kom uit by die klein eis: die gesteelde skootrekenaar, die TV wat ’n weerligstraal uitgebrand het, die kombuis wat waterskade opgedoen het. Die polishouer verwag ’n volle uitbetaling, en kry ’n gedeeltelike een. Die meganisme daaragter heet die gemiddeldeklousule, en dit is waarskynlik die mees misverstane term in Suid-Afrikaanse korttermynversekering.

Inhoud, gebou en alle risiko’s is drie verskillende produkte

Baie mense dink hulle het "huisversekering" en veronderstel dis een polis wat alles dek. Dit is nie so nie. In die praktyk is daar drie afsonderlike dekkingsoorte, en elkeen het sy eie versekerde bedrag.

Huisinhoudversekering dek wat jy sou saamvat as jy trek. Meubels, beddegoed, klere, gordyne, matte, die yskas en die wasmasjien, die TV, die kombuisgereedskap, gereedskap in die garage, sportuitrusting, boeke en die kos in die vrieskas. Dit dek daardie goed teen benoemde gevare soos brand, weerlig, storm, oorstroming, waterskade en diefstal met gewelddadige inbraak.

Gebouversekering dek die struktuur self: mure, dak, vloere, ingeboude kaste, die geyser, die swembad, die motorafdak, buitegeboue en die heining. As jy ’n verband het, eis die bank gewoonlik gebouversekering as voorwaarde van die lening. Huurders het nie gebouversekering nodig nie, want die struktuur is die verhuurder se verantwoordelikheid, maar hulle het beslis inhouddekking nodig, want die verhuurder se polis dek nie die huurder se meubels nie.

Alle-risiko-dekking hanteer die goed wat die huis verlaat. ’n Selfoon, ’n skootrekenaar, ’n handsak, juwele, ’n bril, ’n kamera, ’n fiets. Sodra ’n item die perseel verlaat, val dit gewoonlik buite die inhoudpolis, tensy dit onder alle risiko’s gespesifiseer is. Duurder items moet meestal individueel gelys word, dikwels met ’n taksasie of aankoopbewys, terwyl kleiner items onder ’n onspesifieke bedrag kan val. Wie hoofsaaklik toestelle wil beskerm, kan ook toestelversekering vergelyk as ’n alternatief vir spesifisering.

Voordat jy koop, is dit die moeite werd om huisversekeringsopsies te vergelyk op struktuur en voorwaardes, en nie net op premie nie.

Hoe om die versekerde bedrag reg te werk

Die versekerde bedrag vir inhoud is nie wat jou goed werd is as jy dit vandag op ’n tweedehandse platform sou verkoop nie. Dit is wat dit sou kos om alles nuut te vervang, teen kleinhandelpryse, op een dag.

Die enigste betroubare metode is ’n vertrek-vir-vertrek-inventaris. Loop deur die huis met ’n foon in die hand, maak elke kas oop, en skryf neer wat daar is en wat dit nuut sou kos. Die meeste mense onderskat dieselfde kategorieë: gordyne en blindings, linne en handdoeke, klere, kombuisgereedskap en breekware, skoonmaakmiddels en voorraadkas, gereedskap, tuinmeubels, en die inhoud van die kinders se kamers. Elke kategorie lyk klein en tel saam vinnig op.

’n Versekeringskatting-sakrekenaar help om ’n eerste syfer te kry, maar behandel dit as ’n vertrekpunt. Die inventaris bly die dokument wat tel.

Die gemiddeldeklousule: waarom onderversekering elke eis sny

Hier is die punt wat die meeste polishouers eers by eistyd ontdek. As die versekerde bedrag laer is as die werklike vervangingswaarde van jou inhoud, betaal die versekeraar nie eise voluit tot by die versekerde bedrag nie. Die versekeraar betaal elke eis in dieselfde verhouding as die onderversekering, ongeag hoe klein die eis is.

Kom ons werk dit deur met aangenome, afgeronde syfers wat net as illustrasie dien.

Neem aan die werklike vervangingswaarde van jou inhoud is R1 000 000, maar jou polis is uitgeneem vir ’n versekerde bedrag van R500 000. Die verhouding is R500 000 gedeel deur R1 000 000, dus 0,5, oftewel 50%. Jy is vir die helfte van jou werklike waarde verseker.

Nou breek iemand in en steel toerusting ter waarde van R20 000. Jou intuïsie sê die versekeraar moet R20 000 betaal, want dit is ver onder die versekerde bedrag van R500 000. Die gemiddeldeklousule sê iets anders: die eis word met dieselfde 50% afgeskaal. R20 000 vermenigvuldig met 0,5 is R10 000. Jy kry R10 000, en die eie risiko word dáárvan afgetrek. Die res is jou eie verlies.

Die verhouding hoef nie so dramaties te wees om seer te maak nie. Neem aan die werklike waarde is weer R1 000 000, maar die versekerde bedrag is R600 000. Die verhouding is 0,6, dus 60%. ’n Brandeis van R50 000 word afgeskaal tot R50 000 maal 0,6, wat R30 000 is. ’n Skynbaar geringe onderversekering van 40% kos jou R20 000 op ’n enkele eis.

Twee dinge volg hieruit. Eerstens, ’n te lae versekerde bedrag is nie ’n manier om net groot eise te beperk nie; dit sny letterlik elke eis, ook die alledaagse kleintjies. Tweedens, die besparing op premie weeg selde op teen die proporsionele verlies wat jy dra sodra jy een keer eis.

Vervangingswaarde teenoor skadeloosstelling

Twee polisse kan dieselfde gevare dek en steeds heeltemal anders uitbetaal, omdat hulle op verskillende waardasiegrondslae werk.

By vervangingswaarde betaal die versekeraar wat dit kos om ’n vergelykbare nuwe item te koop, sonder ’n aftrekking vir ouderdom. ’n Sewe jaar oue wasmasjien word vervang met ’n nuwe een van soortgelyke gehalte.

By skadeloosstelling, ook bekend as indemniteit, trek die versekeraar waardevermindering af. Daardie sewe jaar oue wasmasjien word uitbetaal teen sy huidige markwaarde, wat ’n breukdeel van die nuwe prys is. Klere en elektronika word veral dikwels op hierdie grondslag hanteer.

Kyk in die polisskedule watter grondslag geld, en vir watter kategorieë. Dit is een van die mees wesenlike verskille tussen twee polisse wat op papier dieselfde lyk.

Uitsluitings en polisvoorwaardes wat eise laat sneuwel

Uitsluitings word selde in fyn druk weggesteek. Hulle staan in die polisdokument, en polishouers lees dit net nie nie. Die belangrikstes om te ken:

• Slytasie en geleidelike agteruitgang. Versekering dek skielike, onvoorsiene gebeure. ’n Dak wat oor jare lek, ’n mat wat verweer het, roes, swam en verrotting is instandhouding, nie ’n versekerde verlies nie.
• Items weg van die perseel sonder alle-risiko-dekking. Die foon wat by die winkelsentrum gesteel is, val nie onder inhoud nie, tensy dit gespesifiseer is.
• Leegstaanvoorwaardes. Die meeste polisse stel ’n perk op hoe lank die huis onbewoon mag staan voordat jy die versekeraar moet in kennis stel. Wie lank oorsee gaan of ’n vakansiehuis besit, moet hierdie klousule spesifiek nagaan.
• Sekuriteitsvereistes. Wanneer die polis aanneem dat daar diefwering, sekuriteitshekke of ’n gekoppelde alarm is, is dit ’n voorwaarde van dekking en nie ’n aanbeveling nie. As die alarm nie geaktiveer was toe die inbraak plaasgevind het nie, kan die eis geweier word.
• Die eie risiko. Dit is die bedrag wat jy self dra voordat die versekeraar betaal. ’n Hoër eie risiko verlaag die premie, maar verskuif risiko na jou toe. Die logika is dieselfde as by motordekking, en ons verduidelik dit in detail in hoe eie risiko werk.

Hou die versekerde bedrag lewend

’n Versekerde bedrag is nie ’n eenmalige besluit nie. Jy koop deur die jaar aan: ’n nuwe TV, ’n slaapkamerstel, ’n rekenaar vir die kinders se skoolwerk. Baie polisse verhoog die bedrag outomaties met ’n inflasieaanpassing, maar daardie aanpassing volg pryse, nie jou aankope nie.

Stel ’n jaarlikse hersiening in, en werk die inventaris by na elke groot aankoop, elke trek en elke opknapping. Wie die dekking wil hersien of ’n nuwe polis wil aanvra, kan dit direk by huisversekering aanvra doen.

Kontrolelys: hoe om ’n eis in te dien wat betaal

1. Meld dadelik aan. Polisse stel ’n tydperk vir kennisgewing, en laat aanmelding is een van die algemeenste redes vir weiering.
2. Open ’n polisiesaak by diefstal of moedswillige skade, en hou die saaknommer. Sonder dit gaan die eis nie deur nie.
3. Moenie die toneel opruim voordat jy foto’s geneem het nie. Fotografeer die skade, die punt van toegang en die beskadigde items.
4. Verskaf eienaarskapsbewys. Aankoopstrokies, bankstate, waarborgkaarte, oorspronklike verpakking, taksasies vir juweliersware, en foto’s uit jou inventaris.
5. Wees presies en konsekwent. Beskryf items met handelsmerk, model en ouderdom. Teenstrydige weergawes vertraag alles.
6. Hou rekord van elke gesprek, met datums, name en verwysingsnommers.
7. As die eis geweier word, eskaleer dit. Vra eers skriftelik vir die rede en die polisklousule waarop die versekeraar steun, en gebruik dan die versekeraar se interne dispuutproses. Slaag dit nie, kan jy die saak gratis na die betrokke ombud vir korttermynversekering neem.

Die inventaris met foto’s is wat ’n eis in ’n betaalde eis omskep. Berg dit in die wolk, nie net op ’n rekenaar wat saam met die res gesteel kan word nie.

Gereelde vrae

Moet ek my inhoud verseker as ek huur?

Ja. Die verhuurder se gebouversekering dek die struktuur, nie jou meubels, klere of elektronika nie. Huurders dra self die risiko op alles binne die woning, en huurdersinhoudpolisse is juis daarvoor ontwerp.

Wat gebeur as ek my inhoud oorverseker?

Jy kry nie meer terug as wat die verlies werd is nie. Versekering vergoed skade; dit maak nie wins nie. ’n Te hoë versekerde bedrag beteken bloot dat jy premie betaal vir dekking wat nooit uitbetaal nie. Die doel is akkuraatheid in albei rigtings.

Dek my inhoudpolis my foon as dit by die werk gesteel word?

Gewoonlik nie. Sodra ’n item die perseel verlaat, moet alle-risiko-dekking dit dra, en duurder toestelle moet dikwels gespesifiseer word. Gaan die polisskedule na en bevestig of die item gelys is voordat jy aanvaar dat dit gedek is.